اهمیت ایجاز و کوتاه نویسی در نوشتن مقاله

By   سپتامبر 10, 2014

اهمیت ایجاز و کوتاه نویسی در نوشتن مقاله

هر کلمه اضافی در یاداشت ما مثل گلوله های توپ انبوه مخاطبان را نابود می کند. حساب شده بنویسید و سطرهای نوشته را تاحد ممکن کم کنید.

طولانی نوشتن نشانه آگاهی و داشتن اطلاعات نیست. وسوسه نباید شد. اگر پیام با 200 کلمه تاثیر خودش را می گذارد، 210 کلمه ننویسید. بقولی حرف حساب دو کلمه است. مهمترین حرف ها را می توان در کوتاهترین جملات بیان کرد. البته سخت است و تمرین می خواهد. حتی اگر سردبیر به شما می گوید حجم زیادی را برای مقاله ی شما خالی گذاشته است، محترمانه و تا جایی که به مناسبات حرفه ای لطمه نخورد، مقاومت کنید. از او بخواهید بخش های خالی صفحه را با خبر یا چیز دیگری پر کند. در همین رابطه و مهمتر، رعایت ایجاز در نوشتن است.

کوتاه نویسی اگر با فرم سر و کار داشته باشد، یعنی شکل یادداشت ما را کوتاه تر به نمایش بگذارد، ایجاز با محتوا سروکار دارد. مثل تفاوت الماسی که کوچک شود یا الماسی که صیقل بخورد. به عبارت دیگر، ممکن است یک کتاب صفحه ای در ایجاز تمام نوشته شده باشد و یک مقاله 30 سطری از ایجاز بدور باشد. منظور از ایجاز خلاصه کردن هم نیست. اگر کتاب پیرمرد و دریای همینگوی را قطع جیبی و با صفحات کمتری منتشر کردیم، ایجاز صورت نگرفته است.

رعایت ایجاز یعنی اختصار هزینه کردن کلمات و جملات یعنی یک کلمه بهتر از دو کلمه است. ایجاز یعنی تفنگ چخوف!

لذا از اختصار کلمات شروع کنید. به جای عنوان کرد،، اعلام کرد، اظهار داشت، عنوان نمود، بگویید: گفت.

به جمله های زیر نگاه کنید:

در حال حاضر سیاست محدود ساختن فعالیتهای هسته ای

اکنون سیاست محدود ساختن فعالیتهای هسته ای

به این منظور که گیشه های سینما رونق پیدا کند.

تا گیشه های سینما رونق پیدا کند.

به نظر می رسد علاوه بر آنکه جملات کوتاهتر شدند به معنای آن نیز لطمه ای وارد نیامد. در مواقعی نیز حتی حذف کامل یک پاراگراف از درون مقاله، لطمه ای به آن وارد نمی کند. لذا نباید در حذف آن تردیدی به خود راه دهیم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *